Жанартау – Алма Түсіпбекова

Тау еді бұл, асқақ ед,
Мінезі де жасын, ә?!
Жаудың бәрін жасқап ед,
Жақындатпай қасына.
Сезбей тірлік дауылын,
Тәкаппар боп тұратын.
Тау мінезді тау ұлы,
Тауға ұқсатқан мұратын.
Өкінбеді ол өткенге,
Кімге қашан сыр ашты?
... Етектегі көп пенде,
Күндейтіні рас-ты.
Асқақтығын күндеді ел,
Бар айыбы – биік-ті.
Ашулану білмеді ол,
Сабасына сыйыпты.
Өткен күннен жырлы ұран,
Жазылған-ды тасына.
... Жаймен жылжып бір жылан,
Шықты бір күн басына.
Масайрады сосын ол,
Биін билеп ирелең.
Пайда болды тосын ер,
Ешкімге бас имеген.
Тау еді ол самарқау,
Тектілік-ті торабы.
Оянды да жанартау,
Отпен оны... орады.
... Таудан тәлім ал, дәйім,
Құлағың сап ескі үнге.
Ал, жыланның хал-жайын,
Сұрамады ешкім де...