Қош бол – Алма Түсіпбекова

Қош бол, қыр, бетегелі,
Мені өлең тым алысқа жетеледі.
Ұлытау!
Бағым ерен,
Қош болғын, сағынғанда тағы келем.
Қош болғын, ерке өзенім,
Сағыныш сырларының шерт еренін.
Ақ қайың!
Мұңаймашы,
Оралам, бітсе өмірдің сын – айласы.
Беткейлер, бүлдіргенді,
Жазбапты тағдыр бізге бір жүргенді.
Аман бол, жазық далам,
Ол жаққа сен жайлы жыр жазып барам.
Бастауы сен едің ғой – даналықтың,
Қош, ауыл, бал бесігі – балалықтың.
... Мен кеткем осылайша ауыл жақтан,
Тірлікке неге асықтым дауылдатқан?
...Жүргенде жүрегімнен мұң арылмай,
Өлеңім...
Туған жердің тұмарындай.
Сипайды сор баттасқан маңдайымнан,
Егізім, тағдырласым, сыңарым-ай!..