Өлең де бір

Өлең де бір
Қымыз сияқты
Қанша жұтсаң тамсантқан,
Өлең де бір қыз сияқты
Қолға түспей аңсатқан.
Өлең де бір
От сияқты
Жанатын лаулап бірден.
Өлең де бір доп сияқты
Қақпаға заулап кірген.
Өлең де бір
Қашқан киік
Тоқтамас ештеңеге.
Қашан да аспан биік,
Қарасаң тас төбеңе.
Өлеңнен түңілгенде
Тұла бой құрыстай ма?
Тереңге үңілгенде
Үрейің бір ұшпай ма?
Өлең де
Жол сияқты
Әлі де жүрілмеген.
Бақытың сол сияқты
Қолыңа ілінбеген.

---