Жоғалған жүзік

Өндір жігіт
Өртенбей от ерінге,
Қимастықпен туған жер – мекенінде,
Мойнындағы міндетін ақтау үшін
Бейбіт күн күзетіне кетерінде
Сүйгеніне сый қылып жүзік берген,
Жанарынан бір тамшы үзіп берген:
– Көзім болар,
Немесе өзім болар
Сенен басқа құрысын қызық көрген.
Артық кетсең кей сәтте іркілерсің,
Бірге тұрып мұнымен,
Бір түнерсің.
Жүрегіңнің екі жыл ашпа есігін,
Сол жүректің сендегі кілті дерсің.
Жігіт кетті әскерге еркіменен,
Самал бар ма көңілді желпімеген.
Қорған болып тұрды ол туған жерге
Сүйгеніне қалдырған сертіменен.
Сүйгенінің сөзі – жыр,
Көңілі – ақын,
Қос тағдырдың тоғысар жолы жақын.
Сыңғыр қағып алқа төс,
Алтын сырға,
Сұлу келіп өзенге шомылатын.
Өтсін мейлі, білмейміз біз айнуды,
Жаз – жайдары,
Қыс – сұсты,
Күз – айбынды.
Толқындармен тербеліп тұрушы еді –
Айдын қызды құшақтап,
Қыз – айдынды.
...Ыстық па өмір солдаттың аңсауынан,
Жаңбыр болып көз жасы жауса бұған.
Алтын жүзік тереңге сусып кетті
Сұлудың суда ойнаған саусағынан.
Көзден таса жоғалды асыл ғайып,
Сұлу қалды сұрланып, шашын жайып.
Кім кінәлі, қыз ба әлде,
Қызық па әлде,
Болды ма екен көңілдің хошында айып.
Қызға келген төтенше қиын дерттей,
Жүзік жатты көңілдің күйін шертпей.
...Тамақтан өте беріп тұрып қалған
Жүректің тұсындағы түйіншектей.

---