Аумай қалған ақсұңқар баласынан

Аумай қалған ақсұңқар баласынан,
Айналайын көзіңнің қарасынан.
Жанымның дұғасындай болып кеткен,
Көңілді елжіретіп саласың ән.
Әуенің маған таныс секілді еді,
Саған мәлім ақынның өкінгені.
Пәктігіңді айғақтар күлгеніңде,
Сүт шұңқырың ойылып бетіңдегі.
Құстар ұшып келгенде күміс қанат,
Босағаңа кеп тұрмын гүл ұстап ап.
Өтінемін, ән салшы ең соңғы рет,
Табайын мен де сосын тыныш тағат.

---