Жалыныш – Хамит Есеман

(Мұңайыс-хат)

Түсініп қарашы дерт емген жаныма,
Себебі бәрінен ерексің мен үшін.
Әйтеуір туыппын өзімнің сорыма,
Бірақ, ол менің жеңісім.
Қайғылы болса да бір нәрсе айтамын,
Ойламай жүрші тек Ұлы Өлім хақында.
Келеді әлемді өлеңмен шайқағым,
Сен үшін қақталып сезімнің отында.
Сұлусың...
Еш күмән келтірмен,
Өтінем, сүймеші ешкімді.
Сол үшін өзімді бейуақ өлтіргем,
Содан да өлеңге дауысым естілді.
Сондықтан гүлдерді тірідей үзбедім,
Сол үшін әлемге өлең боп оқылам.
Әзірге құстардың көктегі тізбегін,
Өзімше бақылап отырам.
Бір күні айтқансың сен өзің туралы,
Себепті, себепсіз.
Түсінгем, өмірдің думаны,
Біздерге керексіз.
Бәрібір жұмбақсың мәңгілік шешілмес,
Енді ондай әңгіме айтпашы мен үшін.
Ақынды ертерек бақиға көшірмес,
Болса егер жер беті келісім.