Өмірдің төтеп сан ағысына – Хамит Есеман

Өмірдің төтеп сан ағысына,
Күндерім өтті шерге тең.
Бейнеңді байлап қалам ұшына,
Жаныңды үнсіз тербетем.
Бір кезде әппақ үміт болғансың,
Пәк болып түсіп хатқа да.
Жүрекке шық боп тұнып қалғансың,
Туғанда жұлдыз шоқтана.

Білінді бүгін наздың керегі,
Мезгілі өтті сүйектен.
Сен жайлы өлең жазғым келеді,
Ақ көңіл, адал ниетпен.
Мұңайып кетем кимелегенде ой,
Көңілім сырын ашпаса...
Мен сені бәлкім сүймегенде ғой,
Болар ма еді бәрі басқаша.
Қарайды түндер көз алмай менен,
Жаныма айықпас дерт еккен.
Сезімім жайлы жаза алмай келем,
Көз жасым сынды мөлт еткен.
Бағытым болар сөнбеші шырақ,
Ақ сезіміңді кеше гөр.
Ел айтса айтсын, сенбеші бірақ,
Мені ақын боп кеткен десе егер.