Қайтадан ғашық болғым келді менің – Қасымхан Бегманов

Қайтадан ғашық болғым келді менің,
Жанымды еріте ме ендігі ерін.
Несіне уайымдаймын, босқа жүдеп,
Жүрегіммен үйлессе басқа жүрек.
Мен сөйтіп өзгеремін, серпілемін,
Қаршадайдан берген бір сертім едің.
Шарпып өтті кеудемді өрті менің,
Алға алып келеді дерті ненің.
Жүректі әрең соққан кергілерін,
Жүзімді өрнектелген пергілерін.
Баяғы біз кездескен жерді керім,
Қайтадан тағы көргім келді менің.
Далаға тағы міне жетіп көктем,
Жылдар-ай кірпік қақпай өтіп кеткен.
Күндерге жалғыз тастап құлазытқан,
Түндерге су сылдыры сыр ағытқан.
Алдыңда аппақ дүние нұрын шашқан,
Жұлдыздар түнгі аспанда жымыңдасқан.
Баяғы туған ауыл қыратындай,
Мәңгілік осылай боп тұратындай.
Көңіл-ай армандарға алып ұшқан,
Өмір-ай сағыныштан, сабылысқан.
Кездер-ай жаңсақ басып жаңылысқан,
Сөздер-ай қиырларға алып ұшқан.
Қайтадан ғашық болғым келді менің,
Жанымды еріте ме ендігі ерін.