Өлең, жыр, ақындар

Жайнайтын жазда гүлi мен белесi талдан

  • 21.09.2021
  • 0
  • 0
  • 491
Жайнайтын жазда гүлi мен белесi талдан,
Өлкеде мына қалқамның елесi қалған.
Бұл пәни менi қоспады сол қызыменен,
Қосады сөзсiз бар болса келесi жалған.
Қояны қойдай өлке бұл,
түлкiсi арлан,
Бұлақтарында сол қыздың күлкiсi қалған.
Таулар қоршаған ауылға күйеу бала боп,
Бiз емес, алыс Алтайдан бiр кiсi барған...
Сол бiр аруды сүйiп те,
сүйiп те сүйдiм,
Елес боп өттiң алдымнан,
Күйiкте күйдiм.
Терiс ағатын өзенге көз жасым тамып,
Махаббат мәңгi екенiн биiкте бiлдiм.
Қай белден болсын шықпайды,
жыл сайын дарын,
Өртейдi менi шiлдедей,
күн сайын жалын.
Өзенi терiс ағатын киелi өлке,
Гүлiңдi сүйген бiлшi сен, бiр шайыр барын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұзармыз біз қос нүктеге айналып

  • 0
  • 0

Ұға алмасам жүрегіңнің жарасын,
Сезім менен махаббаттың арасын.
Шатастырып алған болсақ нетерміз,
Екі жаққа бөлек-бөлек кетерміз.

Толық

Естен бәлкім кетпейсің

  • 1
  • 0

Естен бәлкім кетпейсің,
Қалмас тіпті елесің.
Жалғыз туып көктейсің,
Жалғыз жатып өлесің.

Толық

Шеттегi көше

  • 0
  • 0

Шеттегi көше,
жүретiн ойнап бiр бала,
Шалқаңнан жатып
қараушы ең ұшқан тырнаға.

Толық