Тайжақы киген жоқ едім – Несіпбек Айтұлы

Тайжақы киген жоқ едім,
Тастадым тайға бұғалық.
Бозбалалықты жебедім,
Бойымды билеп бұлалық.
Қызықтан қымыз сапырдым,
Күлкіні қылмас кісі ермек.
Қорқыныштарға сапы ұрдым,
Күдік біткенді кісендеп.
Бораным соқса қарсыдан,
Қиялдың кидім күпісін.
Көңілім талай қаңсыған,
Ұрлатып үміт-үкісін.
Өкінсем содан опық жеп,
Кенімді кейде қаза алмай,
Көріктей кеудем от үрлеп,
Қайнады ішім қазандай.
Жігердің тіктім байрағын,
Жүрегім тулар күн бүгін.
Өлеңнен семсер байладым,
Өнердің кесіп кіндігін.

1973