Ұят шарпып бетімді – Несіпбек Айтұлы

Ұят шарпып бетімді,
Арым қалай көз ілмек?
Ауа райы секілді
Ала-құла кезім көп.
Кейде менен безінді ой,
Бұлт бүркеніп қабағым.
Кейде қайың безіндей
Безерем де қаламын.
Ашам ашу майданын,
Кейде ақылды ұғынбай.
Кейде тіпті майдамын
Ақ бидайдың ұнындай.
Көңіліме қаз қонып,
Кірпігіме жаз қонып,
Жүрегіме наз қонып,
Кейде жүрем мәз болып.
Дегенмен де... кей кезде
Өзіме өзім нанбаймын.
Құйын ойнап кеудемде,
Аспанға ұша жаздаймын.

1974