Абайдың ақбоз үйінде – Несіпбек Айтұлы

Көзін тіккен шартарап,
Ақбоз үйі Абайдың.
Шаңырағына
Шалқалап,
Қайта-қайта қараймын.
Көтеріп ой азабын,
Қасіретке көнді Абай.
«Қалың елі қазағын»
Бүгін көрсе... дер қалай?
Сілкінбейік қалайша,
Айналамыз толы аңыз.
Бәріміз де Абайша
Ой толғаған боламыз.
Сөйлегенде топшылап,
Май тамызар тіл ғажап.
Ортамызда жоқ бірақ
Күпі киген бір қазақ.
Шығарғандай күнді өрге,
Сілтеп отыр талай жан.
Біреу үшін бұл жерде
Ұяласың Абайдан.
Сабаздарды санайды
Кеткен үміт ақтамай.
Бізге сынай қарайды
Әміршідей ақ сарай.
Алдымызда бар мәзір,
Сөз – дария, ой – теңіз.
Абай атам дәл қазір
Кіріп келсе... қайтеміз?!

1984