Өлең, жыр, ақындар

Адасу

  • 25.09.2021
  • 0
  • 0
  • 731
Адасып қалдың ба тылсымның ішінде,
Тылсымның ішінде,
күрсініп жүрсің бе?
Мұң дейтін мехнат мекенді тастап,
Құшақтан құшаққа
құлшынып жүрсің бе?
Жаураған жаныңды,
жылытып алдың ба?
Сен сонда мені,
ұмытып қалдың ба?
Қолыңнан ұстаған қиялым кінәлі,
Ұятқа қалыппын,
үміттің алдында.
Екеуміз таңдаған көйлекті кимедім,
Айнаның алдында мен жалғыз биледім.
Мұң жайлы айтылған әуенге еліткен,
Бишіні сен бірақ сүймедің!
Мұң бұршақтаса кірпіктеріңнен,
Жалықпас едім-ау,
сүртіп беруден.
Өзіңді сүйген жүректі сен де,
Аяй көрмедің жыртып беруден...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Терезе

  • 0
  • 0

Аласасы айқындалмас биіктік,
Төпелетіп төге алмаса сұйықтық,
Көмейіме күйік дәмді шер толып,
Өз отыма өлер едім өртеніп.

Толық

Ай тұтылған түн

  • 0
  • 0

Эратодан бір тал үлпек үзілсе,
Жүрегіме қонатын!
Жерге тамып түсердей,
Үлп-үлп етіп соғатын!

Толық

Сезім

  • 0
  • 0

Өкініш деп қоя салған шын атын,
Қалауымды көзімнен-ақ ұғатын.
Гүр еткенде жасын сынды бір жарқыл,
Шатырының астына алып тығатын.

Толық

Қарап көріңіз