Өлең, жыр, ақындар

Адасу

  • 25.09.2021
  • 0
  • 0
  • 710
Адасып қалдың ба тылсымның ішінде,
Тылсымның ішінде,
күрсініп жүрсің бе?
Мұң дейтін мехнат мекенді тастап,
Құшақтан құшаққа
құлшынып жүрсің бе?
Жаураған жаныңды,
жылытып алдың ба?
Сен сонда мені,
ұмытып қалдың ба?
Қолыңнан ұстаған қиялым кінәлі,
Ұятқа қалыппын,
үміттің алдында.
Екеуміз таңдаған көйлекті кимедім,
Айнаның алдында мен жалғыз биледім.
Мұң жайлы айтылған әуенге еліткен,
Бишіні сен бірақ сүймедің!
Мұң бұршақтаса кірпіктеріңнен,
Жалықпас едім-ау,
сүртіп беруден.
Өзіңді сүйген жүректі сен де,
Аяй көрмедің жыртып беруден...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сөзтүкпір

  • 0
  • 0

Сөз еді...
Жанымның өзегі!
Ол жайлы сүйкімді естелік
Есімді кезеді.

Толық

Астана

  • 0
  • 0

Самұрықтың қанатынан сау етіп,
Қиял тамды санама!
Хан тоқтаған Қараөткелге тәу етіп,
Тізе бүкпей, бола ма?

Толық

Қызыл іңір

  • 0
  • 0

Жиекке барып жығылдың.
Жығылдың қалай іңір күн?
Шоп-шолақ сәтін ғұмырдың
Қып-қызыл қылып сімірдің!

Толық

Қарап көріңіз