Өлең, жыр, ақындар

Серкенің соңына ермей

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 694
Қызырдың рас болса дарығаны,
Қызыл тіл сөзден несін тарығады?
Қарасаң замандарға көз жіберіп,
Ақынның некен­саяқ жарығаны.
Халықтың қаһарына мінгендігі –
Қайраққа қара пышақ жанығаны.
Ұлықтың сөзі –түзу, көзі – қисық,
Аядай айналасы танығаны.
Бәрінен сорақысы – ата жаудың
Итінің іргеңе кеп сарығаны...
Кісіге не келсе де тек құдайдан,
Келмеске кемеңгерлер кетті қайран.
Бұл күнде Тезек төре көрінбейді,
Сөз тыңдар Сүйінбай мен Бақтыбайдан.
Жалғыздың жарға бұғып жаны қалмас,
Жалпыны шарпығанда отты майдан.
Серкенің ай мүйізді соңына ермей,
Тәңір­ау, қошқар шығар тоқты қайдан?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ән­-домбыра

  • 0
  • 0

Саған ғана жан сырымды ашайын,
Саған ғана маржанымды шашайын.
Қосыл кәне әуеніме, домбыра,
Қоңыр кеште қоңыр әнге басайын.

Толық

Қазақтай ел қайда?

  • 0
  • 0

Көңілі көлдей шалқыған,
Қазақтай ел қайда?
Даласы жусан аңқыған,
Өзіңдей жер қайда,

Толық

Маң-маң басып келеді

  • 0
  • 0

Асқақтатып ағасын аспандатты демеңдер,
Менен бұрын бағасын беріп қойған кемелдер.
Көкірегі күйсандық – ән мен жырдың қоймасы,
Алдарыңда, ағайын, сырлы сазды кемеңгер.

Толық

Қарап көріңіз