Ескілік – Жұмекен Нәжімеденов

Дүниеде "тозды" деген сөз қиын —
айтпас едім:
әттең, менің тозды үйім.
Аттап қалсаң — батқан сынды дүр салмақ,
еден-тақтай қиналады ырсаңдап.
Ей, қызыл тіл, аңдап-аңдап сөйлеші,
үй ескірсе — ескі жырдың бейнесі.
Бір ескілік сезінемін.
Өзім де
ескі кісі секілденем кейде осы:
талай сырым бітті ескіріп ішімде,
бітпей жатып ескірді көп ісім де.
Осыдан-ақ шығар:
күпі киіп мен,
түйе мініп жүрем ылғи түсімде.