Өлең, жыр, ақындар

Романс

  • 27.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1000
Бұлақ асып аққанда шарасынан,
сені көрем жапырақ арасынан.
Өткінші екен о күндер — келді, кетті,
сезімді тек мұңды етті, мөлдір етті.
Бұлақ мөлдір, сыр терең, жан асыл ма,
көкірегімде сен мәңгі қаласың ба?
Сондағыдай әлі ойнап барасың ба,
мен көрмеген бір бұлақ жағасында?!
Бұлақ асып ағады шарасынан,
сен қарадың жапырақ арасынан.
Жасыл толқын бүктелді, жұмарланды,
мен жыр еттім бітпейтін бір арманды.
Көз алдымда сол бейне тұрар мәңгі!
мен бе, сен бе, бұлақ па — кім алданды?
Мың сан толқын әкетті мың арманды,
мың арманның орнында бір ән қалды...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сүйремеші биіңе, жырды ғайып

  • 0
  • 0

Сүйремеші биіңе, жырды ғайып
танымасаң, тақпашы құрбыңа айып.
Қоңыр ағаш түбінде қоңырайып
алайыншы деп едім бір мұңайып.

Толық

Тыныштық

  • 0
  • 0

Кім үзеді өзі әлсіз, жіңішке ойды?
Тыныш дейді дүние, тыныш дейді.
Бірақ шыңды бұлт болып буды қайғы,
бірақ бұта дамылсыз судырайды.

Толық

Шаншу

  • 0
  • 0

Ат мініп өскен аулақта,
даланың ұлы ем деп мен де
қараймын енді тау жаққа,
жүрегім шаншып кеткенде.

Толық

Қарап көріңіз