Құтбайға

Термесі ұя арман маужыраған,
Зердесі ескен самал тау-жырадан.
Теңдесін бул аймақтан таптырмайтын,
Кеудесі күмбірлеген ән-жыр ағам.

Бұл ағаң қазір елу алтысында,
Жамбылға бұйырған жас жартысында.
Риза бауырлардың ортасында,
Сүйіскен жүректердің дәл тұсында.

Тыңда сен тансық болсаң Құт ағаны,
Арманы лапылдаған от-ағаны.
Оны есітіп қатып қалған тас болсаң да,
Жаныңда бір жанар тау тұтанады.

«Сұлу бар әдемірек сұлулардан»
Жанына дас Хорланнан жылу барған,
Мың бақ бар шуылдаған кеудесінде,
Ырғақ бар қайталанбас үнінде алуан.

Даусында гүрілі бар Қарасудың,
Бәріде өз бойында жарасулы үн.
Бұл ағаң баршасынан асып өткен,
Бұл аймақ жырындағы бар асудан.

Сәтімен туып қалған маңдайлы адам,
Жырлаған алтын шапақ таңдайлы адам.
Қырық жыл той-мереке сапарында,
Халқының қанжығасына ән байлаған.

Құт аға әннің көлін мөлдіреттің,
Алғысын айтпақ болып мен жүректің.
Сіздік мол ықыласқа тиек салып,
Сыр толы көкірегімді домбыра еттім.