Өзім туралы – Гульнази Назарова

Менің жаным нәзік, неге болсын мүжілем,
Түсінбейді оны көбі, оларға мен не дер ем?
Тұңғиыққа түсіп кетіп, шыға алмай,
Серпіле алмай отырған мен не берем?

Менің жаным қалайды кереметті,
Болса деймін бәрі ғажап, бәрі әдемі.
Гүлдей жайнап, күн нұры жарқырасын,
Сұлулық билесінші күллі әлемді.

Мен қалаймын болғаны бәрі мықты,
Жастарымыз білімді,әрі күшті.
Қосылып өркениет қатарына,
Болайық мемлекет алпауытты.

Мен қалаймын бейбіт өмір, тоқшылық,
Ұрпағымыз көрмесін тек жоқшылық.
Бұзылмасын жас сәбидің ұйқысы,
Жер бетінде болсын мәңгі тыныштық.

Сан шытырман осы ойлар,
Маған маза бермейді.
Болашағы елімнің ,
Армандаумен келмейді.

Келер заман баласы,
Болса деймін бақытты.
Елін сүйген батыр боп,
Мақтан етсін халқы оны,

Мәңгі жаса қазағым,
Көрме өмір азабын.
Ғасырлар бойы жарқырап,
Лаула,жан, маздағың.

Мен қазір бақыттымын, бақыттымын,
Тәуелсіздік сөзінің мәнін ұқтым.
Осы өмір мәңгілікке жалғассын,
Уайымсыз,қайғысыз өмір жазсын!

Менің жаным сонда ғана тынышталады,
Болашақтың қамын жеп қайғырады.
Кетсем де аттанып о,дүниеге арман жоқ,
Бар ғой деп Елін сүйген, Елі сүйген азаматы.