Шуақ
- 0
- 0
Тыныштық - дәл осы шақ бар керегім,
Арадай гүл қуалап, бал теремін.
Алдымда ақжал толқын Жайық жатыр,
Жайқалтып жағасында тал-терегін.
Дәрігер
Кей жырым шырқата алмай дәуір әнін,Күн сайын қара терге малынамын.
Лауладай өлең оты бықсып жанса,
Мен соның «түтінінен» ауырамын.
Әйтсе де өткен жоқ қой жазым әлі,
Алдымда - ұзақ өмір қазыналы.
Сан ойдың салмағымен шаршаған бас,
Сәтті бір өлең жазсам, жазылады.
Бетіме әжімменен салып өрнек,
(Білгенге, біздің істе әбігер көп).
Осы өлең мені дәйім ауыртты да,
Соңынан жазып алды, дәрігер боп.
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Мықтылыққа үйретіп
- 0
- 0
Жар басында жалқы өскен талшыбық,
Тас төбемнен қарайды әркез шаншылып.
Таңда көрсем бір уыс боп тұрады,
Балғын дене мөлдір шыққа малшынып.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Гүлфайруз
Өте жақсы өлең -
гульмира
жақсы -
гульмира
тамаша -
Жансая
Уау
Мақпал
Өте күшті