Өлең, жыр, ақындар

Қаракерей Қабанбай

  • 18.10.2021
  • 0
  • 0
  • 2373
Күн туса ел басына әлде қандай,
Атойлап атқа қонған ер Қабанбай.
Жаратып Тәңір өзі жаннан бөлек,
Сүйегін шар болаттан сомдағандай!

Қайырмасы:
Қазаққа қорған­-қамалдай,
Қалмаққа төнген зауалдай,
Айқаста аруақ шақырған,
Алысқан жауын жапырған,
Қаракерей Қабанбай!
Атағы жерді жарғандай,
Айбыны көкті алғандай –
Бабалар, сендер болмасаң,
Даланы қорғап қалмасаң,
Болады бүгін ел қандай?!.

Атылған жолбарыстай жауға жастан,
Ерлігі Ерасылдың елден асқан.
Даланы Дарабоздың даңқы тербеп,
Ұрпағы жырға қосқан, әнге қосқан.

Қайырмасы.

Тұлпарлар кең далада салып ойнақ,
Батырлар жауға шапқан «Абылайлап!».
Бабалар, аруағыңнан айналайын,
Қан кешкен қалың елдің қамын ойлап!

Қайырмасы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қым-қуыт қала

  • 0
  • 0

Жалғасқан дүние, алмасқан өмір,
Сырыңды қойдым ұға алмай.
Құлазыр кейде марғасқа көңіл,
Құдыққа түскен құландай.

Толық

Әміріңе құлдық ұрдым

  • 0
  • 0

Әміріңе құлдық ұрдым, жұмса мені, ей, төрем,
Шөлден қазған шыңыраудай шымырлайды ой терең.
Қу медиен, құла дүзде қалғанымда қаңғырып,
Сөз киесі, өзің келіп құтқармасаң қайтер ем?

Толық

Ақмола шайқасы

  • 0
  • 0

Төңкерген әлдеқашан тайқазанды,
Япыр­ай, айтсам екен қай заманды?
Мияулап тарғыл мысық секілденіп,
Алады ұйқы бермей ой мазамды.

Толық

Қарап көріңіз