Жалт­-жұлт еткен дүние­-ай! – Несіпбек Айтұлы

Беу, дүние, өмірдің
Қуанышын тойлаттың.
Көңілімді күн сайын
Көк сағымдай ойнаттың.
Кету үшін бір көріп,
Жердің бетін жайнаттың.
Жүрегіме тіл беріп,
Бұлбұл құстай сайраттың.

Қайырмасы:
Шіркін­ай, шіркін­ай,
Жалт­-жұлт еткен дүние­ай!
Үміт қуған пендеге
Жеткізбейсің сен неге?
Ғашық ғұмыр тояр ма
Сенің жарық сәулеңе?
Жалт­-жұлт еткен дүние­ай,
Арман дүние­ай!
Жалт­-жұлт еткен дүние­ай,
Жалған дүние­ай!

Беу, дүние, өзіңнің
Пәктігіңе сенемін.
Тұнығына сезімнің
Жүрегімді бөледің.

Сенен алған сыйымды
Несін айта беремін?
Әттең, құлақ күйіңді
Таба алмай­ақ келемін.

Қайырмасы.