Сабыр қайда, япыр-ау, тыншу қайда – Қанипа Бұғыбаева

Сабыр қайда, япыр-ау, тыншу қайда,
Көңіл көгі ұқсайды мұңшыл айға.
Тірлігімнің келемін тілін таппай,
Бал сұрай ма, білмеймін, су сұрай ма?
Тұншығамын тыншымай, сабыр қайда,
Асау көңіл аспандап, жалындай ма?
Сабыр тауып бұл жаным дамылдай ма,
Маза берер емес бір дауыл бойға.
Шықпай жүрген булығып күй бар менде,
Ұйқы бермей, үрлеп от, қинар кеуде.
Түсінбеймін, мен неге сыймай жүрем,
Айқай-шусыз осы жұрт сыйған жерге...
Өзімнен бе, білмеймін, сөзімнен бе,
Жоқ сияқты жазығым сезінгенге.
Пана болмай барады боз қурайлы,
Бозарған бел боздаған бозінгенге...
Сөзімнен бе, кінәсыз көзімнен бе,
Қарсы тұрар бойдағы төзім кем бе?
Өлең келіп тұрады, теріс қарап
Бәрі менен пенденің безінгенде...
Істей алмай істерді жұрт істеген,
Пәк жанымды қорғадым кір түспеген.
Ұқсап тұрам сол кезде, орнын тауып
Қаланбаған басы артық кірпішке мен...