Көздерімнен көрінгенде – Ғайникамал Сәдуақасова

Көздерімнен көрінгенде

Көздерімнен көрінгенде сәуле нұр,
Үнілуін, сыр іздеуін әуре құр.
Жанарымның жасықтығы жасырып,
Қалдырады шарасыздық қалде бір.

Қос жанарым тұрған кезде күлімдеп,
Қуанасың ай сәулесін көрдім деп.
Айдың бетін қара бұлттар қаптаса,
Қабағымнан кетер күнің күркіреп.

Жаңбырлары жауар сосын тыңбастан,
Сағыныштан жарылғандай мұңды аспан.
Моншақтары сырғып ағып жүзіме,
Осылайша бұлт кеткенше сырласқан.

Көздерімді алған кезде тарс жұмып,
Іздейсің бе? Шарлайсың ба шарқ ұрып.
Тапсаң егер сан жұлдыздың ішінен,
Жарқырайын жасамайын қарсылық.