Сезім жыры бөледі ылғи ұйқымды – Қанипа Бұғыбаева

Сезім жыры бөледі ылғи ұйқымды,
Көз алдымда әрбір сөзің, бар тұлғаң.
Сырт көздерге көрінбейтін сиқырлы
Бір көпір бар арамызға тартылған.
Бұл көпірдің ашылмаған сыры әлі,
Бұл көпірсіз тұңғиыққа батамын.
Екеумізді жалғастырып тұрады,
Сағыныштың сүйіп кешкі шапағын.
Көрінеді ол алған ыстық деміңнен,
Көрінеді ол қимылыңнан, сөзіңнен.
Мықтылығы шегелеген сеніммен,
Осалдығы санасады сезіммен.
Ұстатпайды уақыт деген қашаған,
Бәрі көзге жалған күліп алдайды.
Дәті барып еш уақытта еш адам
Бұл көпірді бұзып кете алмайды.
Кездеседі тірі жанға күй түрлі,
Шыңыраудан шығады алып мұратым.
Бір көпір бар арамызда сиқырлы
Табыстырып қос жүректі тұратын.
Адастырмай алып өтер тұманнан,
Табыстырып теңізбенен, тауменен,
Бір көпір бар сағыныштан құралған,
Құралған жыр, арман, үміт, сәуледен.