Тұңғыш жаз – Тайыр Жароков

Зор меже жеті жылдық тұңғыш жазы
Гүліңдей қырдың қызыл ту ұстады,
Құйылтып көкірегінен дән маржанын
Тың дала күнге еркелеп тыныстады.
Көз тартып қырда қала орнағаны,
Зәулім үй, жаңа завод тұлғалары,
Көк бойлай көк жазықтан созды мойнын
Магнит алыбының домналары.
Осы бір ұлы белес кезеңдегі
Өмірдің көркіне ел безенгені
Шақырып шабытты жыр, жатыр тағы
Ойнақтап ойда, қырда өзендері...
Жайнаған жазғы дала кең өлкесі,
Жартастан көтеріліп көк еркесі
Сілкініп ұшқан бүркіт қанатының
Қалықтап жерде ойнаған көлеңкесі...
Жайлауға жайылған қой жүр сән беріп,
Құйрығы дөңгеленіп керсеңденіп,
Бұйра жүн қозылардың жұмыр жоны
Секілді түркпен, киген сенсең бөрік!
Бір дөңде маңдайынан сүртіл терін,
Атының тартып басын іркіп кейін,
Шалғынға жайып қойын тұр қарт шопан,
Қараған шың басынан бүркіттейін.

1959