Өлең, жыр, ақындар

Уақыт деген қалып қалмай дүлділден

  • 06.11.2021
  • 0
  • 0
  • 736
Уақыт деген қалып қалмай дүлділден,
Жүрегімнен жүрек соғып күн күлген.
Құлап қалсаң,
тоқтап тұра беретін,
Өмір жуас жабы емесін білдім, мен.
Кімді сүйдім, болды соның көбі ұмыт,
Жердің шеті қалғандай ма көрініп.
Шыңға шықпай,
қайтты өзіме дауысым,
Жартастағы тасқа барып соғылып.
Жер мазасыз,
қайда барып тынығам,
Суығандай бойымдағы жылы қан.
Бауырымдағы бөлтірікті қия алмай,
Қасқырдаймын тауға қарап ұлыған...
Уақытпен өлшенеді бар әнім,
Өз толқынын туғызады әр ағын.
Көк аспанға жету үшін дауысым,
Мен тереңге тамыр тартып барамын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тілемейтін мінез бап

  • 0
  • 0

Тілемейтін мінез бап,
Ақын жанын кім білген.
Сиреп қалар ілезде-ақ,
Ой да қалың бүлдірген.

Толық

Көре-көре бой жазып, көсем болып барамын

  • 0
  • 0

Көре-көре бой жазып, көсем болып барамын,
Сөйлей-сөйлей ой қазып, шешен болып барамын.
Қолымда ешбір билік жоқ, өмірдегі ушыққан,
Ем боламын жырыммен, аузына қай жараның?

Толық

Бақыт

  • 0
  • 0

Бақыт, бақыт, білмеймін мен не екенін,
Білмесем де толқып-толқып кетемін.
Жинамаймын оңай жолмен дүние,
Болмас дейсің дайын асқа кім ие.

Толық