Санамаймын жүрегімнің соққанын

Санамаймын жүрегімнің соққанын,
Шамалаймын, тіршіліктің жоқ, барын.
Қыранға ұя көргем шыңның басынан,
Қыбырлаған құмырсқалар соқпағын.
Ұшқанды жүр біреу бақыт, сор балап,
Қия-шыңнан қыран құсым сорғалап.
Таутекелер түсіп мерген көзіне,
Құмырсқалар қыбырлайды жорғалап.
Бақыт – байлық, керегі жоқ маған көп,
Қара жерге, ой салғандай сонау көк.
Қарап, ұқтым құмырсқа мен қыранға,
Даңқтың да жолы осындай болар деп...