Өткен күнің есіңе түсе ме шын – Қанипа Бұғыбаева

Өткен күнің есіңе түсе ме шын,
Таныс емес, көзіме түс, елесің.
Қайда барсам, жарбиып қарсы алдымда,
Күшігендей ісініп, күшенесің.
Жемтік іздеп, жүргенде ұйқың келмей,
Сені маған жұмсады сиқыр нендей?
Сені көрсем көзіме елестейді,
Көш соңынан жүгіріп ит үргендей...
Көзді алдаған, күшіген, тазқарасың,
Ұсақ түйек, өлексе, азғана асың.
Қанатыңды қалбайтып, қарқ қарқ етіп
Қалдығына қырғидың мәз боласың.
Ой салатын жердегі бар адамға,
Тартыс жатыр тағдырлы, қарағанға.
Тағы «тегін» олжаға кенелсем деп
Қыран жолын ториды қара қарға...
Тоқтататын мұны күш, шара бар ма?..