Қол бұлғайды сынап қарап тау маған

Қол бұлғайды сынап қарап тау маған,
Таулар, таулар, орындарын даулаған.
Ақсақ Темір бола алмадым, дүниені –
Қылышпенен, ұрыспенен жаулаған...
Тау басына келді, кетті қанша бұлт,
Тәубасына түсіре алмай жар салып.
Өлеңіммен өмір атты дарияның –
Ағысына жүзіп келем қарсы ағып.
Жапыраққа ілініп ой, қалды үнім,
Жазсам деп ем, аққу арман, таң жырын.
Алып ұшқан жүрегімді жібермей –
Аяғымнан тартты мені тағдырым.
Дүние деген қызыл түлкі аунаған,
Адамзатты азғана күн алдаған.
Ақсақ Темір болсам деймін, жүректі –
Өлеңдегі өмірменен жаулаған.
Тау оянып келеді орынын даулаған...