Домбыра шанақ жер деген

Домбыра шанақ жер деген,
Өрлеген, сазды пернеден.
Биікке қонып бұлбұл құс,
Әнімен көңіл тербеген...
Бәйтерек орман айналам,
«Жақын қон» дейді ай маған.
Бұлбұлдың әні естілмес,
Төменде тұрып сайраған...
Таулардан құлар жайлап таң,
Күн шығар, кезде ай батқан.
Бәйтерек болып туған ел,
Басында бұлбұл сайратқан.
Тамырын жайған жерге емен,
Ұшпасын деп желге өлең.
Бұлбұлға тағдыр үн беріп,
Күрескер жүрек бермеген...