Ойлар мені мазалайды күні-түн

Ойлар мені мазалайды күні-түн,
Үнсіз дүние, күтетіндей бір үкім.
Тас-түнекте қайтіп өмір сүрер ем,
Сөнсе көктен, сөнген жұлдыз үмітім.
Сағынғандай ақ жаңбырды аңсап қыр,
Ауырғандай жан-жүйкесі шаршап бір.
Жаратылыс, бүкіл дүние тұтасып,
Бір-бірімен байланысты ән сап тұр.
Келші досым, айтшы, өмірдің бар мәнін,
Қыран емес, мұң болып тұр қарға адым.
Мәңгілікке сапар шекпей жатар ем,
Болмаса егер менің мұлы арманым.