Сәл нәрседен әсер ап, елең еттім – Қанипа Бұғыбаева

Сәл нәрседен әсер ап, елең еттім,
Өміріме алғандай бөлек екпін.
Қараңғыда жақындап жарығыңа,
Қанаттарын күйдірген көбелекпін.
Сыбдырынан сыр бағып жапырақтың,
Табиғаттың мінезін бақылаппын.
Айға ғашық болғандай қол жетпейтін,
Саған ғашық болған бір ақымақпын.
Сескенбеймін, өсектен, мазақтан мың,
Ақ сәулесін сіміріп ғажап таңның.
Күнге ғашық болған бір жер анадай,
Саған ғашық болып мен азаптандым.
Тұтқын болдым, тілекке, қамалып көп,
Топырақтан бір жан алып жаралып па ек?
Жетім бұлбұл жүректі шырылдатпай,
Қайда барсаң, сол жерге мені алып кет.
Оқымассың, жыр жазсам атыңа әлі,
Бұл өмірдің мен бе екем, ақымағы?
Арыстандай асық боп айға атылған,
Жүрек тулап кеудемнен атылады.
Бар жасауын жатқандай жайып дала,
Көкжиекке күн батты байып ғана.
Қол жетпесін білсем де, мен өзіңе,
Айым, ғашық боп қалдым, айыптама.