Аңсайды құс көңілім әлде нені

Аңсайды құс көңілім әлде нені,
Бір сәтке тастап қашып, жан, денені.
Елегізем, бос қиял, үмітпенен,
Кеш батса, күліп тағы таң келеді.
Келмейді ешкімге де енді ұанғым,
Сендегі салқындықтан сөнді жалын.
Оралып өткен шаққа сезім кешем,
Сыр сауып қос шегінен домбыраның.
Жолдай бір жолаушының қалпын бағам,
Жастық жоқ, жан таңдамай жарқылдаған.
Кешегі қызығы көп қызыл дүние,
Қарайды қабағымен салқын маған.
Арқасын беріп кетті ақылшым көп,
Жауыма неге менің, жақынсың деп.
Бір інім өз көзіме мақтап отыр,
«Әулие, көзі тірі ақынсың» деп.
Танымын таңданумен білдіреді,
Ән бе екен?
Кеудемдегі бұлбұл емі.
Соншама асықтырған алдымдағы,
Келетін Күнім шығар кім біледі?