Өлең, жыр, ақындар

Сая іздеп кетті шалғай құрбы қаңғып

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 414
Сая іздеп кетті шалғай құрбы қаңғып,
Кім қалды, әнді сүйіп, сырды ұғарлық?
Төсінде қырдың бір гүл, қатарымен,
Көктемде көзін ашпай тұрды қалғып.
Шарпиды жүректерді жырым жалын,
Өрілген өмір деген бұрымды ағын.
Қызықтап көбелек, ара көркін, исін,
Гүлдердің сорды аузынан шырын балын.
Өмірді ғажайып күн жолы ұқтырды,
Түсімді қиял берер жорып, түрлі.
Ашылған ауызына күзгі гүлдің,
Көбелек қонбай, қар қонып тоңып тұрды...
Көктемнің жаңбыр нұры жуындырып,
Кім оны аялайды, жылындырып?
Оятып кеудемнен бір аянышты,
Солды гүл, жел қамшылап, суық ұрып.
Айналып көбелекке арман, үміт,
Қоштасты... кірпігіне маржан іліп.
Періште жер ананың перзентіндей,
Қалды гүл айдалада қар жамылып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Білмей тұрмын, жер қандай, аспан қандай

  • 0
  • 0

Білмей тұрмын, жер қандай, аспан қандай,
Жүрегімнің көзінен жас тамғандай.
Мынау жердің үстінде сен болмасаң,
Болар дүние қаңырап, бос қалғандай.

Толық

Ой тамшылары

  • 0
  • 0

Жер таппай, қысыламын кең даладан,
Кешеден бүгінгіге кім, келген аман.
Қасқырдан, жортқан жыртқыш аңнан емес,
Адамнан қорқатұғын болды-ау адам..

Толық

Өзінді осы жерден көрген едім

  • 0
  • 0

Өзінді осы жерден көрген едім,
Өрмелеп тасым тұрған өрге менің.
Бақыттан бұлдыраған көздеріме
Теңселіп кетіп еді жер дегенің.

Толық

Қарап көріңіз