Оңаша ойға қалдым – Қанипа Бұғыбаева

Оңаша ойға қалдым,
Сабырды қайдан алдым?
Көзіңді көремін деп,
Сен барған «тойға» бардым.
Берді әсер кімге, нендей,
Күлді «әйел» күндегендей.
Отырдым өз ойыммен,
Ештеңе білмегендей.
Мұнартып жарқын күнің,
Былай ғап бар тірлігің.
Қайран қып сені өртеді,
Ыза қып салқындығым.
Паналап, келер, келдім,
Саясын көлеңкеңнің.
Өшкен соң сенің өртің,
Оңаша мен өртендім.
Серпіп ой, мұнар бұлтын,
Биіктен құлар бір күн.
Бұл өртім саған деген,
Өшпейтін шығар мүмкін...