Әйел көңілі, айт, қашан шағылыпты

Әйел көңілі, айт, қашан шағылыпты,
Әлдилеумен бар арман, бар үмітті.
Келген жәйлап, білдірмей, уақытпенен,
Мойындамай жүреді ол кәрілікті.
Бұлбұл ұшып көзінен құмар шабыт,
Қарсы алдын тұрса да мұнар шалып.
Әйел өзін жаспын дер, көкірегінде
Көктем құсы тұрған соң бір ән салып.
Жарасар мәңгі жасыл бояу оған,
Бейбітшілік жырымен аялаған.
Табиғатпен түлеген бүрін жарып,
Ақ қайыңға ұқсайды әйел адам.
Салқындар ма,
өмірдей қызған көңіл,
(Дауыл сезім тыншымды бұзған менің.)
Ақ қайыңдай қалғыса әйел адам,
Көреді екен түсінде қыз дәуренін.
Қадап алыс, алысқа от жанарын,
Жүрегінің баршаға төкті алауын.
Қартаймастан мәңгілік әйел көңлі,
Тұратындай қайталап көктем әнін.
Қалды екен деп жастықтан сен ойлама,
Қарайды олар үмітпен шар айнаға.
Жапырақ жайып тұрғанда ақ қайыңдар,
Әйел жаны қартаяр қалай ғана!