Өлмес өмір, өзіңді сүйгендіктен жыр еттім

Өлмес өмір, өзіңді сүйгендіктен жыр еттім,
Тұрар дейсің мәңгілік көк аспанды тіреп кім/
“Жер анадай” жатқан бір табандардың астында,
Аяғы жоқ... тілі жоқ дүрсілдеген жүрекпін.
Неге. тағы дір еттім?
Неге, тағы дір еттім... түрі елестеп күректің,
Ақпанның ақ қарындай тастар екен күреп, кім?
Қорған іздеп орманнан, жапырақтай сарғайған,
Ақылы жоқ... жалаңаш жалғыз ұшқан жүрекпін.
Неден шошып, дір еттім?..