Қай жаққа, құйын көңлім, ала қаштың – Қанипа Бұғыбаева

Қай жаққа, құйын көңлім, ала қаштың,
Шабытқа шарапсыз-ақ шала маспын.
Жазықсыз жылап сәби жапырақтар,
Таласып төсін емер мама-ағаштың.
Киіп ап сап-сары ала күзден ішік,
Сыбырлап бір-бірімен жүз көрісіп.
Жамырап жапырақтар желқайықпен,
Тамырын тарап кетер іздеп, ұшып.
Қаталдық дің бойына дарымай түк,
Қыс өтсе... келер дей ме бәрі қайтып.
Жалаңаш жапырақсыз айдалада,
Ана ағаш солқылдап тұр зарын айтып...
Өткенін... көктем болып шақырамын,
Шақырсам, қайрылмайды “ақымағым”.
Іздеймін... төмен қарап топырақтан,
Іздеген ана-ағаштай жапырағын...