Соғыстан соңғы сол жылдар

Соғыстан соңғы сол жылдар,
Балалық болып елестер.
Кеудемде сырнай жел жырлар,
Тербеліп таулы белестер.
Соғыстан соңғы сол жылдар,
Сақталған мәңгі ойымда.
Сәулесін үміт талайлар,
Жандырған жеңіс тойында.
Есімде сақтап келем мен,
Кеудемде титтей кек тұрып.
Жарық күн шықты төбемнен,
Көз жасын ана кептіріп.
Өскенбіз түлеп іштен біз,
Құрбылар оны сезеді.
Қымызға балап ішкенбіз,
Сапырып қара көжені.
Аналар зары құлақта,
Қарғаған жауды ашынып.
Көңілді басып бірақ та,
Көрмедік әнге ашығып.
Шомылып жасқа төгілген,
Тірлікке қайта тырмысып.
Қарлығаш болып көгімнен,
Үш бұрыш хаттар жүрді ұшып.
Соғыстан соңғы сол жылдар,
Біз титтей сәби емес пе ек.
Қилы-қилы тағдырлар, –
Тұрады көзге елестеп.
Соғыстан соңғы сол жылдар,
Жұбатты жесір, жетімді.
Аспаннан жауған жаңбырлар,
Солардың жасы секілді...
Соғыстан соңғы сол жылдар,
Солқылдақ өрім шыбықтай.
Мен емес, бүкіл ел жырлар,
Еске алып, мәңгі ұмытпай.
Соғыстан соңғы сол жылдар,
Табыспай кеткен тағдырлар.
Балалық болып түсімде,
Бұлдырап маған қол бұлғар!..