Білмеймін, жүргендеймін аңсап нені – Қанипа Бұғыбаева

Білмеймін, жүргендеймін аңсап нені,
Айналам ұйықтатпайды ән сап тегі.
Тізілген өлең жолы солдаттардай,
Мазалап «тұр-тұрлайды», қоршап мені.
Көзіңе құбылғандай күндегі өмір,
Алқызыл ұқсар бір сәт гүлге көңіл.
Есіме түсірсем кей жолдарымды,
Ұмытып бірнешеуін үлгеремін.
Уақыт пен жылдамдық теңескенде,
Арманның маңдайыма желі ескенде.
Дүниеге қарап жыр көзіменен,
Сыр іздейсің әдемі еместен де.
От басып адасам да, алданамын,
Шыға алмай кейде ойдан дал боламын.
Әр таңмен туамын да таңдай болып,
Сәбише сәл нәрсеге таңданамын.
Аузынан шықпаса да үн «келші» деген,
Сыртынан сұлуды көп еншілегем.
Дауылды жаңбыр болып, жалын болып,
Бар дерттен сауықтырар емшім – өлең.
Көрінер мынау аспан, кімге қандай,
Сөйлеймін кейде өзіме жынды адамдай.
Өмір өлең секілді, көңіліме
Көшіруге жүремін үлгере алмай...