Ойламап ем болам деп саған ғашық – Қанипа Бұғыбаева

Ойламап ем болам деп саған ғашық,
Бір сөзіңмен кетпесең санамды ашып.
Көңіл құрғыр ұры екен, байқаусызда,
Мөлдіретіп тұндырар жанарға шық.
Өртенумен келемін от үмітпен,
Оңашада ісіме өкініп мен.
Кездескенде, өзіңді көрмеген боп,
Сәлемдеспей өтемін өтіріктен.
Сенсіз көңлім тарылып, тұншығардай,
Сенсіз өмірім өтеді үн шығармай.
Дауыл тұрған теңіздей жан-жүрегім,
Дөңбекшумен болады тынши алмай.
Қайрылмастан барады ұшқыр уақыт,
Уақытпенен жастықтай ұшты бақыт.
Отырмадың оңаша ең болмаса,
Көздеріңнен көзіме ұшқын атып.
Неткен берік,
сезімге төзімді едің,
Күтем сені, сабырсыз көзімде мұң.
Көктем гүлге өткен күн қош айтысқан,
Жастық жырым ең соңғы өзің бе едің?!