Таулардан ақбоз құлап таң – Қанипа Бұғыбаева

Таулардан ақбоз құлап таң,
Толғатқан шақта күміс күн.
Сай жаққа өрген бұлақтан,
Етпеттеп жатып су іштім.
Басымда ойлар айқасты,
Еркіне еріп сезімнің.
Жағада жатқан қойтасты,
Жастанып жатып көз ілдім.
Табиғат тірі кестедей,
Көшіріп берсем өлеңмен.
Ауаны турап кеспедей,
Аққулар ұшты төбемнен.
Қалғып бір кетсем, ой қамап,
Саусағын жазып құрсаған.
Бетімді желпіп аймалап,
Оятып алар бір самал.
Өтпейді сенсіз күнім көп,
Кетпейді сенсіз күнім көп.
Туған жер, саған құлын боп,
Орала берем ширығып...