Арып-ашып келсең, жаным түн қатып – Қанипа Бұғыбаева

Арып-ашып келсең, жаным түн қатып,
Есік ашсын ойда жоқта бір бақыт.
Шырақ жанған терезені шерткейсің,
Шырағы бар жүрегіңді тыңдатып...
Көкірегімнен шықпай қалған бір ән ең,
Бір көруге сені әйтеуір құмар ем.
Созған қолым қолдарыңа жете алмай,
Тоңған жандай дір-дір етіп тұрар ем.
Үйреніп мен үлгермеген бір ән ең,
Қиялымда бойлап өскен шынар ең.
Тұлымшағын сипаған боп баламның,
Қуаныштан төмен қарап жылар ем.
Күтуменен айлар-жылдар өтер көп,
Кәрілік те, қашқаныммен, жетер кеп.
Шырағымды сөндірмеспін, мен бірақ –
Түнде келсең, сен адасып кетер деп!..