Белгісіз сазгер – Гульнази Назарова

Атынды есіме де сақтамаппын,
Сазды әуеннен естіледі бір ғажап үн.
Алыстарға әкетеді мені сүйреп,
Дауылдатып, толқындай бір терең мұң.
Елестейді көзіңе жұлдызды түн,
Шашыраған алыстан сәулелі күн.
Орындалуы екі талай деп тұрғандай,
Алға қойған мақсат пен арманның.
Буырқанып қайнайды жан дүниең,
Шарықтайды музыкада шегіменен,
Жазылды ма жүректегі ызаменен?
Жәбір көрген жанның кегіменен
Алайда тырысады түсіндіріп,
Жасауға жақсылықты қолдан келген.
Соңында жарқырайды ай сәулесімен,
Күлімдейді күнің де шуағымен,
Бар әлемге жылуы мен нұрын төккен,
Ғажайып сезімге қуат берген,
Жансызға жан бітірген әсем әуен.
Не деген құдіретті де , керемет ең!