Ауаны жұтам мен еркін – Қанипа Бұғыбаева

Ауаны жұтам мен еркін,
Жасқанбай, еркін жер басам.
Жарығын тегін төгер күн,
Төбемнен менің әрқашан.
Сондықтан болар арман көп,
Тонаған бойдан сабырды.
Ешкімнен сұрап алғам жоқ,
Ақуыз бұйра таңымды.
Бұлақ боп таудан басталдым,
Құшуға төсін даламның.
Осынау туған аспанның,
Табиғатынан жаралдым.
Шымырлап бойда жарқын жыр,
Сезімде жанар шырақтай,
Уақыттай жүйрік толқын бір,
Қиялды сүйрер шыдатпай.
Алаңсыз сәби көңілдің,
Ұшырып көкшіл дәптерін.
Айнадай ашық көгімнің
Толтырам жырмен беттерін.
Тірлікпен бірге өрілем,
Тағдрым өзі шыңдаған.
Маңдайдың ащы терімен
Бақытын өмір суғарам.
Кеңдікке осынау таласып,
Бойына бөлек күш дарып.
Көк төсін емер таласып,
Бұтақтан көгім тіс жарып...
Бұлбұлым айтсын жыр ғып тек,
Сарғайып жүрсе санадан.
Қуарсам күзде сырғып кеп,
Жеріме қайта жоғалам...
Еркіндеп бойлап өстім мен,
Еркіндік берген өр үндік.
Алғам жоқ сатып ешкімнен,
Таңымды, жарық жерімді.