Кешкі биде – Қанипа Бұғыбаева

Вальс әні, кетті бірден тартылып,
Кеңейгендей күй сазымен тар клуб.
Шыр айналып дөңгелеп жүр құрбылар,
Жүздерінде нұр арайлы таң күліп.
Отырмын мен көңіліммен биге еніп,
Өзгеше бір тәтті қиял, күйге еніп.
Бір жігітпен кетер едім дөңгелеп,
Аяғымнан тұрмын шеттеп, именіп.
Сынағандай сен де маған шық дедің,
Ал мен сонда бар сырымды бүкпедім.
Дедім сонда бар ма сенен аярым,
Келмейді ғой, билер едім, аяғым!....
Үнсіз қалдың, әлсіз артқа шегіндің,
Келіп еді көз жасы боп төгілгім.
Бірақ, кенет бекіндім де, бойыма
Құдіретін құйдым болат темірдің.
Вальс әні кетті тағы ырғалып,
Көздер, көздер қадалады-ау ұрланып.
«Билер едім, әттең, менің аяғым»,
деймін-дағы бір өшемін, бір жанып.