Не керім?!.

Жүйкелері жаратылған темірден,
Біз қай кезде арылармыз жебірден?
Күннен-күнге келе жатыр көбейіп,
Момындардың ақысын жеп семірген.
Болашаққа бастап жүрген осы елді,
Күні кеше шеттерінен «көсем-ді».
Енді қазір кері бұрып aт басын,
Жаңа заман «заңына» да төселді.
Алда шығар әлі талай көрерім,
Жүректілер жақпас отын «төренің».
Серкесінген жігіттердің әп-сәтте,
Қу түлкі боп шығатыны не керім?!.

---