Қаражал толқын

Көкшулан толқын, қара ала жалды,
Жалынан үрей ұшырған!
Қасқайып келер қара нар кеме
Жан тыныштығынан ұшынған!
Қаражал толқын, аудармай қоймас, аудармай,
Қаражал толқын, араның қойды-ау, бір тоймай!
Дауылдың күші, теңіздің түсі – ымыраласқан айлапат,
Төңкермей қоймас, өңгермей қоймас –
Тайталас!
...Қасқайып қасқа маңдайы тасқа,
шағылмай тынбас өршілдің,
Қаражал толқын, бағытын, сірә
тойтара алмадың, күрсіндің!!!
Арынды екпін – сөз дауыл тұрған
алақұйында алқынған
Шабытым қалмас
дауылдан сәттік салқындап!
Күн шықса, дүлей екпінім
шуаққа жылап бас ұрар.
Жеңе алмас дауыл, алапат шайқас егесіп,
Жеңеді, жеңсе – жырыммен шуақ теңесіп!
Тулай бер, тула, аяныш саған жараспас,
Бұлқыныс күштің тымық кешуі –
бір сәттік демнен әрі аспас.
Қаражал толқын жыр-өлең,
Иіріміңе алсаң, сенімен ешкім таласпас!