Ұйқы – Жәркен Бөдешұлы

Қуат берген бiр Алла,
Ұйықтап жатыр қарт бабам.
Қалғып отыр қыран да,
Қос қанатын қаттаған.

Ұйқыда тау,
Жас бала.
(Ой сергидi ондайда)
Тәнiң ұйықтап жатса да,
Санаң ояу болғай-да...

Қайғы берiп,
Ой алдым.
Ай бозаңқы,
Күн кiрбең.
Ұйқы менен ояудың,
Арасында жүрмiн мен.

Ұйықтаған жоқ жас ана,
Тал бесiктi тербеткен.
Ұйықтаған жоқ босаға,
Хабар күтiп жер-көктен.

Қойса да орап күпiге,
Байғыз көзiн iлмейдi.
Ұйықтаған жоқ үкi де,
Ұйықтауды ол бiлмейдi.

Ұйықтаған жоқ ақының,
Ұйықтаған жоқ қалам да.
Ұйықтаған жоқ ақылым,
Алаң болып заманға.

Не ойлайды осы жұрт,
Бiр-бiрiнiң жеп миын.
Ұйықтау оңай көсiлiп,
Ал ояну бек қиын.

Жарылқай гөр, ой, Алла-ай,
Шыңырауға батам көп.
Жатыр әлi оянбай,
Абылай хан мен Махамбет.