Фариза! – Нұрәсила Бәрменбаева

Экраннан көріп түріңді,
Үніңе құлақ тосамын.
Есітіп кейбір жырыңды,
Елжіреп сол кез босадым.
Саумысың, сәулем Фариза!
Талантыңа сенің тәнтімін.
Өзіңе елдің бәрі риза,
Тіліңе тапқыр шалқыдым.
Емеспін жігіт, бозбала,
ғашық боп саған калатын.
Сонда да жүрек қозғала
Жанымсың еске алатын.
Тіліңнен тапқыр нәр алып,
Көк дөнен көңіл желеді.
Бойыма жылу таралып,
Қосыла кеткім келеді.
Кітабың түспей қолыма,
Шөліркеп жүрмін жырыңа.
Қапамын көптен соныма,
Түсінсең, қызым, сырыма?
Таңдамалы қос том шықты деп,
Оқыдым кеше газеттен.
Фариза жыры мықты деп
сол хабар мені мәз еткен.
Жалғыз да жарым адаммын,
Кәрілік, қайғы құрсаған.
Қарыштай берсін қадамың,
Фариза, алғыс бұл саған.

Мамыр, 1988 ж.
Сәлеммен, қарт апаң Нұрәсила БӘРМЕНБАЕВА